Niste prijavljeni

Dragi posjetioče, Dobrodošli na Otvoreni Forum - Novi Pazar. Ukoliko je ovo Vaša prva posjeta molimo vas pročitajte Pomoć. U pomoći je objašnjeno kako ovaj forum radi. Morate biti registrirani kako bi vidjeli sve teme i sve forume. Molimo vas da se registrirate ili da ovdje pročitate kako se registrirati. Ukoliko ste već registrirani molimo ulogirajte se ovdje.

Ibnul_Qajjim

Zlatna sredina

(10)

  • »Ibnul_Qajjim« je muško
  • »Ibnul_Qajjim« je autor ove teme

Postovi: 237

Datum registracije: 04.01.2005

Lokacija: Novi Pazar-Riyadh

  • Poruku poslati

1

Petak, 04. August 2006

ANTIMATERIJA

Esselamu alejkum

Interesuje me da li ovdje ima nekog ko je malo vise upucen u fiziku i astrofiziku, pa nam malo objasni vise oko antimaterije, te zato otvorih ovu temu... mislim da ce biti mnogima zanimljiva i nepoznata (osim mozda onima koji su zavrsili gimnaziju :) ) ako se dobro iskoristi. ja sam nasao nesto na engleskom, pa cu to za pocetak postirati, ali bih volio neko strucniji da napise ponesto o tome, eventualno odgovara na pitanja zainteresiranih, uputi na odgovarajucu literaturu na tu temu i naravno, sve to na nasem jeziku, umjesto ovih stranih...

Antimatter

If you could convert all of the energy contained in 1 kg of sugar, or 1 kg of water, or 1 kg of any other stuff, you could drive a car for about 100,000 years without stopping!

Why? Albert Einstein, in 1905, wrote down the famous equation E=mc2. It says that mass is a very concentrated form of energy.

Energy is like the 'money' of nature; it comes in two different currencies, and with an enormous exchange rate - the square of the speed of light .

1 kg corresponds to 25,000,000,000 kWh of energy; 1 gr would be enough to supply energy to a medium-sized town for a whole day!

But how can energy be transformed into matter, or vice versa?

Big meteorites traverse our solar system with a typical speed of about 30 km/sec. If such a meteorite enters the Earth's atmosphere, its energy of movement is converted into heat, reaching 100,000 Co or more and melting most of its material ('shooting star').

We do not have the technology to make a space ship go at the speed of light (300,000 km/sec), but it is possible - using accelerators at CERN - to make single particles (like a proton, the nucleus of a hydrogen atom) go that fast.

If a particle moving with this speed hits a block of material, its energy is also transformed, producing 'temperatures' of 10,000,000,000,000 Co or more. Under these extreme circumstances, the energy set free in the collision will transform into matter.

But: what kind of matter do I produce in such collisions?

In a coin factory, hot metal is pressed into coins. They only come in specific sizes and values, as 1p, 2p, 5p, 10p, 50p and 1 pound.

Similarly, nature does not allow energy to be converted into just any kind of matter. Nature has provided us with 'moulds', corresponding to a precisely defined amount of energy, as well as having some other particular properties.

These moulds are analogous to particles, the most important ones in our daily lives being the proton, the neutron and the electron. They have very precisely defined properties, such as their mass, their electric charge or the way they interact with other particles.

So can I transform energy into a single proton or a single electron?

Imagine a hot metal sheet in a coin factory ('energy'). When you stamp out a coin from a metal sheet, you are left with a coin and a hole in the sheet.You could call this hole an "anticoin".

This is similar to what happens when energy transforms into matter. Many experiments have shown that you can only produce a pair of particle and its mirror image, called 'antiparticle', at the same time. Nobody has ever observed the production of only particles, or only antiparticles.

That example also shows another feature observed with particles and antiparticles. To create them, it takes energy, and when you bring them back together ('annihilation', because they disappear into a flash of energy), this energy is released. It is like putting the coin back into the hole, leaving the original metal sheet.

Babbha

Profesionalac

(10)

  • »Babbha« je muško
  • »Babbha« je zabranjen

Postovi: 1.336

Datum registracije: 23.07.2002

Lokacija: Neznash za to mesto... nisam ti prichao nikad...

  • Poruku poslati

2

Petak, 04. August 2006

:)

1969 godine dva svedjaina su dobili NOBELOVU NAGRADU za KONKRETNE dokaze o postojanju antimaterije vs amateriej i anticcestice....

Shto ce rechi da svo vreme dok postojimo postoji i PARALELNI SVET koji egzistira u istom prostoru na drugom nivou

Pisacu kasnije....
Dnevno: http://babbha.blogspot.com
Can't Rain All The Time

nevidljivi

Zlatna sredina

(10)

  • »nevidljivi« je muško

Postovi: 492

Datum registracije: 10.01.2006

  • Poruku poslati

3

Petak, 04. August 2006

interesantna tema.imam mali milion pitanja
interesuje me da li se od energije dobija materija i antimaterija ili se materija dobija od energije a antimaterija od,recimo,antienergije.
i ako se od energije dobija materija i antimaterija da li je proporcija energije u materiji i antimateriji 1:1 ili ne
i da li osim energije i materije(i antimaterije) postoje jos neke stvari


admir pecanin - novi pazar sai baba
shirdi sai baba - sathya sai baba - novi pazar sai baba


sans

Majstor

(31)

  • »sans« je muško

Postovi: 2.733

Datum registracije: 29.07.2002

Lokacija: Svemir/zemlja/Evropa/SCG/New Pazar

  • Poruku poslati

4

Petak, 04. August 2006

Citirano

Orginalno od Babbha
Shto ce rechi da svo vreme dok postojimo postoji i PARALELNI SVET koji egzistira u istom prostoru na drugom nivou

Pisacu kasnije....


Pogrešna interpretacija materije i antimaterije iz koje bi se mogao izvesti pogrešan zaključak o egzistenciji antimaterije i materije u istom prostoru.

Prilikom sudara materije i antimaterije došlo bi do anihilacije-procesa poništavanja materije i antimaterije, pri čemu bi se masa i jedne i druge 100% pretvorila u energiju. Anihilacija je jedini proces koji materiju potpuno pretvara u energiju po Einsteinovoj formuli E=mc^2.
Pri sagorevanju uglja ili nafte samo se milijarditi dio mase pretvara u energiju. Efikasnost fisijskih nuklearnih reaktora je samo 0.1%, a kada bismo bili u stanju ostvariti fuzijsku reakciju, procenat mase pretvorene u energiju povećao bi se na svega 0.5%. ...


...Sve je počelo davno...

...daleke 1928. godine ( ja sam bio još sasvim mali) kada je Paul A. M. Dirac predpostavio postojanje pozitrona- pozitivno naelektrisanih elektrona. Eksperimentalna potvrda te predpostavke uslijedila je veoma brzo - 1932. god. kada je Anderson u kosmičkim zracima pronašao iste. Blackett i Occhialini otkrili su stvaranje elektron-pozitron parova pomoću gama zraka. Ako mogu postojati pozitroni, mogu postojati i sve druge antičestice- odnosno antimaterija u Svemiru. Tako je Dirac 1933. godine dobio, zajedno sa E. Schrödingerom, Nobelovu nagradu za fiziku, "za otkriće novih oblika atomske teorije".
No, antimaterija je u svemiru rijetka pojava, iako je po važećim teorijama u početku njena količina bila ista sa količinom materije. Višak materije nad antimaterijom objašnjava se različitim teorijama i modelima od kojih još ni jedan nije prihvaćen tj. još uvijek ne znamo pravi odgovor kako je do tog viška došlo. Taj problem, tzv. problem bariogeneze, predstavlja jedan od najaktualnijih problema u današnjoj nauci.

...a koliko juče...
16.09.2002. ekipi iz CERN-a uspjela je, u eksperimentu ATHENA (Antihydrogen Production and Precision Experiments), kontrolisana proizvodnja "velikog broja" (na hiljade) antivodikovih atoma na niskim energijama uz pomoć antiprotonskog deceleratora (usporivača) čestica.

Svi koje ova materija (ili pak antimaterija) više interesuje, svoju znatiželju mogu zadovoljiti ovdje i na linkovima koji vode dalje odatle u beskrajna prostranstva znanja ;)

Ko zna, možda već sutra od tog znanja haira bude za cijeli svijet. No, ne treba gubiti iz vida da je od dosadašnjih izvora energije bilo i dosta šera.

Pa- navalite, i hair inšAllah!






Ako nemaš iskustva-prevariće te , a ako imaš - onda već jesu , onda već jesu , onda već jesu... ;)

i ... bode mi oči

... al lahko je tebi kad imas olovku sa gumicom

Ibnul_Qajjim

Zlatna sredina

(10)

  • »Ibnul_Qajjim« je muško
  • »Ibnul_Qajjim« je autor ove teme

Postovi: 237

Datum registracije: 04.01.2005

Lokacija: Novi Pazar-Riyadh

  • Poruku poslati

5

Petak, 04. August 2006

da vas Allah nagradi za informacije. ima profesor kika korisne literature, ko ga poznaje, moze uzet kod njega, nije lukav :)

i naravno, preporucujem super sajt svim ljubiteljima astronomije Fizika svemira

TenMon

Početnik

(10)

  • »TenMon« je muško

Postovi: 27

Datum registracije: 05.09.2006

Lokacija: Novi Sad

  • Poruku poslati

6

Srijeda, 06. Septembar 2006

Svaka čestica ima svoju antičesticu. (Čak i one koje su električno neutralne!) Međutim, nazivi "materija" i "antimaterija" ne znače da jedna ima prednost u odnosu na drugu. Stvarno je dogovora jer je materija koju srećemo u svakodnevnom životu ono što nazivamo "materijom", dok je "antimaterija" retka.
Zanimljivo je otkriće pozitrona. U Vilsonovoj komori, koja se koristi za detekciju i praćenje kretanja elementarnih čestica, primećena je čestica koja, između polova magneta, ima trajektoriju koja odgovara elektronu ali je skretanje (usled magnetne sile) bio u suprotnu stranu - što znači da je čestica naelektrisana pozitivno (za razliku od negativnog elektrona).
Pozitron, zajedno sa elektronom, može da nastane kada gama foton velike energije prolazi neposredno u blizini atomskog jezgra. Tada od ovog fotona naprosto nastanu pozitron i elektron, potpuno jednake mase i svih ostalih osobina, osim naelektrisanja.
Sudar ove dve čestice, pak, dovodi do stvaranja dva (ponekad tri) gama fotona koji nastavljaju kretanje istim pravcem ali različitim smerovima.
Rekoh već da i električno neutralne čestice imaju svoju antičesticu ali, za razliku od neneutralnih, ne mogu da se anihiliraju, mada mogu da se pretvore u neke druge čestice.

  • »dzerakin« je muško

Postovi: 61

Datum registracije: 27.08.2005

  • Poruku poslati

7

Utorak, 10. Oktobar 2006

TENMON malo ti komplikovano ovo objasnjenje vise si me zbunio nego sto sam razumeo. Imam dobru polaznu osnovu jer dosta toga radim na faksu mada nisam znao da se elektroneutralne cestice medjusobno ne potiru.
BUTUM DUNJA FUKARA SCUCURLUK
PROLETERI SVIH ZEMALJA UJEDINITE SE

SuddenDeath

Zlatna sredina

(10)

  • »SuddenDeath« je muško

Postovi: 252

Datum registracije: 25.07.2006

Lokacija: Milky Way....

  • Poruku poslati

8

Subota, 13. Januar 2007

Knjiga "Andjeli i demoni" Dena Brauna se bavi ovom tematikom...Dodushe, ne kao enciklopedija nego kao roman :)
There I am, on the road again. There I am, up on the stage, there I go, playin' the star again, there I go, turn the page..

Muhammed_Alim

Zlatna sredina

(10)

  • »Muhammed_Alim« je muško

Postovi: 347

Datum registracije: 29.03.2004

Lokacija: np

  • Poruku poslati

9

Utorak, 16. Januar 2007

Mozda TI kad bi pricao o ovome to bi radio da se napravis vaznim, sto ne znaci da i ostali koji pricaju o tome isto to zele. Pazi, razmisli da ti nisu mozda ogledalo. Ne uzimaj sebe za mjerilo tudjih postupaka.


Antimaterija je realnost, to je cak i proizvedeno u laboratorijama, i tu nema sta da se fantazira ili pravi vaznim, vec su to naucne cinjenice. To je jasno svakom ko je imao fiziku u gimnaziji kod profesora kike :)

„Moguce“ upita „Nemoguce“: Gdje zivis? Rece: U snovima nesposobnih.

  • »dzerakin« je muško

Postovi: 61

Datum registracije: 27.08.2005

  • Poruku poslati

10

Četvrtak, 09. August 2007

I ovo se preprica
BUTUM DUNJA FUKARA SCUCURLUK
PROLETERI SVIH ZEMALJA UJEDINITE SE

Ibnul_Qajjim

Zlatna sredina

(10)

  • »Ibnul_Qajjim« je muško
  • »Ibnul_Qajjim« je autor ove teme

Postovi: 237

Datum registracije: 04.01.2005

Lokacija: Novi Pazar-Riyadh

  • Poruku poslati

11

Nedjelja, 04. Novembar 2007

Istorijat Antimaterije

Ideja o postojanju antimaterije nastala je ne tako davno. Pretpostavlja se da su tridesete godine dvadesetog veka one koje su započele čitavu priču. Ali vratimo se nekoliko godina unazad, kako bismo imali uvid u tadašnje stanje stvari u nauci koja je sve više dobijala na svom značaju – fizici.



Početak 20. veka doneo je nova pitanja i nove odgovore koji su intrigirali širu javnost. Naime, same osnove fizike bile su potresene dvema veoma važnim teorijama, relativističkom i kvantnom mehanikom.



1905. godine Albert Ajnštajn je obelodanio svoju Specijalnu teoriju Relativiteta, objašnjavajući vezu između prostora i vremena, i između energije i mase u svojoj čuvenoj jednačini E=mc2. U međuvremenu, eksperimenti su pokazivali da svetlost nekada pokazuje osobine talasa, a nekada osobine čestica. Maks Plank je ponudio objašnjenje da svaka svetlost mora doći nekim paketima, koje je nazvao ''kvantima''; na ovaj način svetlost nije posmatrana samo kao talas ili samo kao čestica već pomalo od oboje.



Petnaestak godina kasnije, naučnici su pokušali da primene isti princip na atom i njegove članove, i krajem decenije Ervin Šredinger i Verner Hajzenberg su izumeli novu Kvantnu fizičku teoriju. Jedini problem je bio u tome što kvantna teorija nije bila relativistička – što je značilo da je kvantni opis važio samo za čestice koje se kreću sporo, a ne i za one koje se kreću visokim, relativističkim brzinama.



1928. godine, mladi fizičar Pol Dirak je rešio problem. Napisao je jednačinu koja je poštovala kvantnu teoriju i specijalnu relativnost i tako opisao ponašanje elektrona. Jednačina mu je donela Nobelovu nagradu 1933. godine, ali izložila i novi problem - kao što jednačina x2=4 može imati dva rešenja (-2 i 2), tako je i Dirakova jednačina imala dve solucije. Jedna je predviđala elektron sa pozitivnom energijom a druga sa negativnom. Klasična fizika i zdrav razum priznaju samo postojanje pozitivnog oblika energije, odnosno energija može imati samo pozitivnu vrednost!

Dirak je pronašao objašnjenje za ovu tvrdnju: za svaku česticu postoji njena odgovarajuća antičestica koja joj je potpuno identična ali suprotnog naelektrisanja. Na taj način za elektron bi trebalo da postoji anti-elektron, čestica sa istim osobinama kao elektron ali pozitivno naelektrisana. Shodno tome, verovalo se da bi ove dve čestice trebalo da imaju istu masu ali suprotan magnetni moment. U svom govoru prilikom primanja Nobelove nagrade, Dirak je spomenuo postojanje potpuno drugačijeg univerzuma sastavljenog od antimaterije.



1932. godine, mladi profesor sa Kalifornijskog Instituta Tehnologije, Karl Anderson, proučavao je snopove kosmičkih čestica (koje je kao izvor prirodne energije otkrio nobelovac Viktor Hes) u parnoj (Vilsonovoj) komori. Tu je uočio trag nečega ''pozitivno naelektrisanog sa istom masom kao elektron''. Nakon godinu dana truda i proučavanja, došao je do zaključka da su ti tragovi zapravo tragovi antielektrona. Prvi je upotrebio naziv POZITRON za pozitivno naelektrisani elektron. Nakon što su njegove tvrdnje višestruko potvrđene od strane eminentnih naučnika, Anderson je 1936. godine dobio Nobelovu nagradu.



Prvi Akcelerator čestica, delo je nobelovca Ernesta Lorensa. On je 1930. godine izumeo ciklotron, mašinu koja može da ubrza česticu kao što je proton do energije od nekoliko desetina MeV-a. Tako je počela era akceleratora, čiji je prevashodni zadatak bio izolacija pozitrona.



Ovime je fizika dobila neke sasvim drugačije dimenzije koje su kasnije inspirisale razne umetnike i uopšte ljude koji su skloni razmišjanju o drugim univerzumima. Dirak je zahvaljujući svom doprinosu fizici i nauci uopšte, otvorio vrata nekim novim istraživanjima.


Manager

Profesionalac

(10)

  • »Manager« je žensko

Postovi: 790

Datum registracije: 31.07.2003

Lokacija: Novi Pazar

  • Poruku poslati

12

Srijeda, 07. Novembar 2007

Vala kad sve ovo lijepo procitah, sada mi nije nista jasno... ?(
Ne mijenjaj vjecno za prolazno!

Ibnul_Qajjim

Zlatna sredina

(10)

  • »Ibnul_Qajjim« je muško
  • »Ibnul_Qajjim« je autor ove teme

Postovi: 237

Datum registracije: 04.01.2005

Lokacija: Novi Pazar-Riyadh

  • Poruku poslati

13

Srijeda, 07. Novembar 2007

Proces Vestacke Proizvodnje

Veštacka proizvodnja atoma antimaterije (konkretno antivodonika), postala je stvarnost ranih devedesetih. Atom Antivodonika sastoji se od negativno-naelektrisanih antiprotona koje okružuje pozitivno naelektrisani pozitron. Charles Munger , advokat i vlasnik svetski poznatih istraživaèkih korporacija, pri SLAC -u (Stanford Linear Accelerator Center) i Fermilab -u, shvatio je da antiproton kreæuæi se relativistièkim brzinama (blizu brzine svetlosti) I prolazeæi pored atomskog jezgra, može imati potencijal stvaranja elektronsko-pozitronskog para. Prihvaæeno je (od strane postulativnih ustanova) da bi zahvaljujuæi ovom scenariju antiproton imao male šanse sparivanja sa pozitronom (koji odbija elektron) da bi formirao atom Antivodonika.



Godine 1995. CERN (European Organization for Nuclear Research) je objavio da su njihovi struènjaci stvorili devet atoma antivodonika primenom SLAC/Fermilab koncepta tokom PS210 eksperimenta. Eksperiment je izveden zahvaljujuæi niskoenergetsko-antiprotonskom prstenu (LEAR- Low Energy Antiproton Ring), i voðen je od strane Voltera Elerta (Walter Oelert) i Marija Makrija (Mario Macri). Fermilab je nedugo zatim potvrdio CERN-ove tvrdnje proizvodeæi stotinak antivodonikovih atoma u svojim postrojenjima.



Antivodonikovi atomi stvoreni tokom PS210, i eksperimenti koji su usledili (u CERN-u i Fermilabu) iziskivali su ekstremnu kolièinu energije i nisu bili podobni za dalje prouèavanje. Voðeni su pod oznakom HOT. Kako bi prevazišli ovaj problem i nastavili sa ispitivanjem antivodonika, stvorene su dve kolaboracione organizacije u kasnim devedesetim – ATHENA i ATHRA P. Primarni cilj ovih organizacija bio je proizvodnja antivodonika u pristupaènijim laboratorijskim uslovima uz manju potrošnju energije. Oznaka COLD ugledala je svetlost dana.



Godine 1999. CERN je aktivirao Deakcelerator (usporavaè) Antiprotona, napravu sposobnu da uspori antiprotone sa 3.5 GeV (giga-elektron-volta) na 5.3 MeV (mega-elektron-volta) – uprkos tome što je èak i tada još uvek važila oznaka HOT, bio je to veliki korak napred. Krajem 2002. èelnici ATHENA projekta objavili su prvo stvaranje Antivodonika pod oznakom COLD. Antiprotoni korišæeni u eksperimentu bili su ohlaðeni usporavanjem (u antiprotonskom deakceleratoru), prolaskom kroz foliju i konaènim zarobljavanjem u Peningovoj zamci. Antiprotoni su takoðe pretrpeli Stoèastièko hlaðenje na nekoliko nivoa tokom procesa.



Proces hlaðenja antiprotona koji su izveli èlanovi ATHENA tima je delotvoran ali neefikasan. Otprilike 25 miliona antiprotona napusti Deakcelerator Antiprotona, a samo oko 10 hiljada dospe u Peningovu zamku. Poèetkom 2004. ATHENA-ini istraživaèi obelodanili su podatke novog naèina stvaranja nisko energetskih COLD antivodonika. Proces je bio slièan onom iz 2002., ali osim usavršavanja Peningove zamke (nakon koje sada sledi Pening-Malmbergova), postojale su još neke presudne izmene. Naime, nakon što bivaju zarobljeni, antiprotoni se mešaju sa elektronima koji su ohlaðeni do energetskog potencijala bitno nižeg od antiprotonskog. Kulombovi sudari koji rezultiraju razlikom energetskih potencijala, hlade antiprotone a zagrevaju elektrone dok èestice ne dostignu balans od otprilike 4 K (kelvina).



Dok se protoni hlade u prvoj zamci, mali oblak pozitronske plazme biva ubaèen u drugu zamku (mešovitu zamku). Pobuðivanje rezonancije zarobljujuæih polja mešovite zamke kontroliše temperaturu pozitronske plazme, ali procedura je daleko efikasnija ako je plazma u termièkom balansu sa okruženjem zamke. Oblak pozitronske plazme generiše se u pozitronskom akumulatoru koji prethodi injekciji. Izvor pozitrona je uglavnom radioaktivni sodijum.



Kada se antiprotoni dovoljno ohlade, mešavina antiproton-elektron se prebacuje u mešovitu zamku koja sadrži pozitrone. Elektroni se konsekventno uklanjaju u serijama brzog pulsiranja elektriènog polja mešovite zamke. Kada antiprotoni doðu u kontakt sa pozitronskom plazmom dešavaju se dalji Kulombovi sudari, koji rezultiraju daljim hlaðenjem antiprotona. Kada pozitroni i antiprotoni dostignu termièki balans, poèinje formiranje antivodonikovih atoma. Zahvaljujuæi èinjenici da su neutralnog naelektrisanja, antivodonikovi atomi slobodno napuštaju zarobljujuæa polja mešovite zamke.



Koristeæi ovaj metod, ATHENA-ini istraživaèi predviðaju da æe biti u moguænosti da naprave 100 antivodonikovih atoma u sekundi. ATHENA i ATRAP sada pokušavaju dalje hlaðenje antivodonikovih atoma podreðujuæi ih nehomogenom polju. Dok su antivodonikovi atomi elekrièno neutralni, njihov spin proizvodi magnetne momente koji variraju u zavisnosti od smera spina pojedinaènog atoma. Oni mogu biti preusmereni od strane nehomogenih polja, osloboðenih elektriènog naboja.



Najkritièniji limitativni faktor produkcije antimaterije je dostupnost antiprotona. Skorašnji podaci objavljeni od CERN-a pokazuju da u vreme potpune operativnosti njihova postrojenja proizvode 107 antiprotona u sekundi. Uzimajuæi u obzir optimalnu konverziju antiprotona koji su potrebni za dobijanje antivodonika, dve milijarde godina treba da proðu da bi se dobio 1 gram antivodonika. Još jedan limitativni faktor proizvodnje antimaterije je èuvanje. Ne postoji naèin da se efektivno èuva antivodonik. Struènjaci ATHENA-e su uspeli da održe u životu atome antivodonika na desetine sekundi, što je jedva dovoljno da se utvrdi njihovo ponašanje.



CERN tvrdi da ako bi uspeli da skupe sve èestice antimaterije koje su uspeli da stvore, i pomešaju sa materijom, dobili bi dovoljno energije da drže obiènu sijalicu upaljenu na nekoliko minuta. Da li je to zaista tako, ili se informacije kriju od oèiju javnosti?!

Ibnul_Qajjim

Zlatna sredina

(10)

  • »Ibnul_Qajjim« je muško
  • »Ibnul_Qajjim« je autor ove teme

Postovi: 237

Datum registracije: 04.01.2005

Lokacija: Novi Pazar-Riyadh

  • Poruku poslati

14

Utorak, 20. Novembar 2007

Nastanak antimaterije u prirodi

Antičestice nastaju bilo gde u univerzumu gde se dešavaju visokoenergetski sudari čestica. Visokoenergetski kosmički zraci koji vrše uticaj na atmosferu zemlje (ili bilo koju drugu materiju u solarnom sistemu) proizvode trenutne količine antimaterije u rezultujućim mini-sudarima čestica, koje bivaju momentalno uništene kontaktom sa okolnom materijom. Na sličan način antimaterija se stvara u regionima kao što je centar galaksije Mlečni Put i drugih galaksija, gde se odigravaju visokoenergetski nebeski događaji. Prisustvo rezultirajuće antimaterije je detektovano gama zracima koji nastaju kada ona dođe u dodir sa materijom.

Antičestice takođe nastaju u bilo kojoj sredini koja pokazuje višak temperature. Tokom perioda bariogeneze, kada je univerzum bio vrlo vruć i gust, materija i antimaterija su se neprestano proizvodili i uništavali međusobno. Prisustvo preostale materije, i odsustvo detekcije preostale antimaterije, vodi se kao narušavanje CP-simetrije koja se tiče materije i antimaterije. Tačni razlog i mehanizam ovog narušavanja (violacije) tokom bariogeneze ostaje misterija.



Primena Antimaterije

Sablasni izvor energije

Antimaterija bi mogla biti gorivo koje će otpremati svemirska vozila do planeta, a možda i zvezda. Naučnici imaju razloga da veruju da bi svemirska letelica mogla dostići mnogo veće brzine i provesti duže vremena u svemiru. Materija-Antimaterija uništenje, kompletna konverzija materije u energiju, oslobađa najviše energije po jedinici mase od svake poznate reakcije u fizici. Ova energija bi mogla biti iskorišćena kao dodatni izvor energije postrojenja svemirskih programa, štedeći na taj način milione potrošene da fosilna goriva, ali gubljenjem milijardi dolara. Zapravo,stvaranje jednog miligrama antimaterije koštalo bi 100 milijardi dolara! Međutim, ako biste imali jedan gram antimaterije, mogli biste da pomoću njega vozite svoja kola 100 000 godina.



Snabdevanje strujom

Problem stvara činjenica da se na stvaranje antimaterije utroši mnogo više energije nego što je ona sposobna da proizvede u jednoj svojoj reakciji. Trenutno, standardni nuklearni reaktori, koji koriste raspadanje radioaktivnih supstanci, su mnogo pouzdanija tehnologija stvaranja električne energije. Treba uzeti u obzir i to da su pri reakciji antimaterije i materije, gde se oslobadja velika količina energije, takođe potrebne velike mere opreza, kao što je to slučaj sa nuklearnim reakcijama.



Antimaterija u medicini

Korišćenje antimaterije nije ograničeno samo na svemir i energetske potrebe. Ona je svoju primenu našla i u medicinskim sferama. Radi se o Pozitronskoj Emisionoj Tomografiji ili PET skeniranju. PET skeniranje se koristi prilikom skeniranja moždanih tumora ili oštećenja. Takođe, na ovaj način može se testirati aktivnost mozga prilikom slušanja melodije, običnog razgovora ili tokom neke druge radnje. Unošenjem radioaktivnog izotopa u krvotok pacijenta, izotopi se transportuju do mozga i kada započne proces radioaktivnog raspadanja, oslobađaju se pozitroni. Pozitroni zatim reaguju sa elektronima emitujući dva fotona visokog gama spektra koji imaju dovoljno energije da prođu kroz koru mozga i lobanju pacijenta. Tada se na posebnim izlaznim uređajima očitavaju slike nekoliko hiljada fotona koji predstavljaju mesto raspadanja. Ovo omogućava doktorima da odrede mesto tumora ili oštećenja u mozgu pacijenta.

Za razliku od X-zraka koji pokazuju samo gustinu, PET skeniranje dostavlja i informacije kao što je i hemijsko ubrizgavanje.



Kao oružje

Poznato je i verovanje da bi se osobine antimaterije, odnosno njene reakcije sa materijom mogle iskoristiti prilikom stvaranja oružja masovnog uništenja. Teoretski, ovo bi moglo biti moguće, ali praksa nam govori da se to nikad neće desiti. A evo i zašto... Da bi se proizvela dovoljna količina antimaterije koja će činiti ubitačnu bojevu glavu, bilo bi potrebno isuviše mnogo vremena uz paprene količine novca. Trenutno, antimaterija je najskuplja supstanca na zemlji: 62,5 triliona američkih dolara po gramu. Kombinovanjem 1kg antimaterije sa istom količinom materije, oslobodila bi se energija jednaka energiji 43 miliona tona TNT eksploziva, uz neverovatnu cenu od 62,5 kvadriliona američkih dolara, što je čak 9000 puta više od američkog nacionalnog duga!

Ali ako definišete oružje kao ''nešto što ispaljuje metke'', i akcelerator bi morao biti načinjen od antičestica. Iz iskustva znamo da su dimenzije cevi pištolja daleko veće od dimenzija metka, što bi takođe moralo biti ispoštovano i u ovom slučaju. Sada možete nekoliko puta povećati prethodni iznos u američkim dolarima...



Za testiranje univerzumskih teorija

Naučnici su došli na ideju da testiraju antimateriju, polazeći od najjednostavnijeg elementa, Vodonika. Ovo je bio najlogičniji izbor jer se Vodonik sastoji od jednog protona, neutrona i elektrona. Shodno tome, Antivodonik bi trebalo da sadrži jedan antiproton, jedan antineutron i jedan antielektron (pozitron). Teoretski, antiproton bi trbalo da privlači proton istom silom kojom pozitron privlači elektron. Ako se nešto od ovoga ne bi odvijalo po očekivanom, naučnici bi morali da preispitaju neke od najosnovnijih univerzumskih teorija.

Social bookmarks